Stichting Baet en Borgh

 


 

 

Het torentje van den Blanckenburgh

 

torentjetorentjeDe hoofdburcht van kasteel De Blankenburgh is rond 1440 gebouwd door een Johan van Appeltern, een adellijk geslacht van waaruit de hertog van Gelre is voortgekomen. Mogelijk is het kasteel in de 16 de eeuw al weer gedeeltelijk verwoest. De restanten van de hoofdburcht zijn daarna in 1863 definitief gesloopt.

Volgens een 18e eeuwse tekening lag de burcht, met twee vrijstaande hoektorens, op een terrein met een gracht er omheen. De hoektoren die er nu nog staat, deed ook dienst als toegangspoort. Hij is het enige overblijfsel van het eens zo statige kasteel. Op de begane grond zijn nog duidelijk de uitsparingen van de ophaalbrug en de duimen van de toegangspoort zichtbaar. Schietgaten wijzen erop dat men voorbereid was op aanvallers.

De Monumentenstichting Baet en Borgh heeft in 1985 de toren in erfpacht verworven.

In 1987 kwamen er subsidies beschikbaar en is de toren die bijna op instorten stond gerestaureerd. Tijdens de restauratie van de toren zijn de contouren van de burcht toch weer enigszins zichtbaar gemaakt in het grasveld.

Op dit moment wordt de toren verhuurd en is in gebruik als coachingpraktijk.